@@تولد 19 سالگی@@

نويسنده: محمد پورصادقی

نوشته شده در: سه شنبه بیست و چهارم آذر 1388 و ساعت 2:17

عرض سلام و ادب به همه دوستان گل و مهربان خودم.

امروز بیست و چهارمین روز آخرین ماه فصل زیبای پائیزه.  نوزده سال پیش در چنین روزی خداوند فرزندی را به عنوان امانت به زوجی واگذار کرد و آن امانت و هدیه کسی نیست جز پسری به نام محمد. این چنین است که میگویند آنچه هستی هدیه خداوند است به تو و آنچه می شوی هدیه تو به خداوند.

در هر سالی که از سر می گذرانم در این روز، یک بررسی کلی نسبت به سال گذشته انجام میدم و همیشه سعی میکنم که در سال بعد اون نقاط سیاه زندگیم رو پوشش بدم. امسال هم در مقایسه با سال قبل در نمره ای که به خودم و فعالیت هام دادم یک افزایش شیرین رو حس میکنم. بهبود طرز فکر ، سطح معلومات ، سطح روابط با غربیه و آشنا ، استفاده از زمان و صرف کردن وقت های آزاد و از همه مهمتر نحوه برخوردهای عاطفی با مسائل رو می تونم از نمونه های این تغییرات بیان کنم.

اما معمولا در این بررسی ها آدم به یاد لحظات شیرین و تلخی میافته که ممکنه بعضا خیلی شیرین یا خیلی تلخ تر از سالهای گذشتش باشه. من هم از این روزها کم نداشتم. به طور غیرارادی لحظات شیرین برای من بیشتر در تابستون و لحظات تلخ بیشتر در پائیز اتفاق میافته . نمی دونم شاید حکمتی در این تقسیم حوادث وجود داره چون به طرز شگرفی در این آخرین روزهای پائیز قوه ی تمییز ذهنیم به طور دقیقی کار میکنه و میتونم یه تصمیم منطقی (به زعم خودم) در رابطه با سال بعد و رابطه هام و فعالیت هام و رفتارهام بگیرم. خب این هم یکی از نقاط مثبت ذهن ناقص منه. خداروشکر...

در روانشناسی ها و این تست های شخصیت هایی که معمولا در مجلات زرد و قرمز و آبی منتشر میشه معمولا من رو یک آدمی توصیف میکنن که نمیتونم در دوستیابی زیاد موفق باشم. اما دقیقا برعکس اونها تجربه خودم نشون داده که یا با کسی دوست نمیشم و یا اگر هم بشم در دوستی با اون محکم به تمام اصول پایبندم. این رو شما دوستان هم بررسی کنید و خوشحال میشم که اگه در دوستی با من به نقطه سیاهی رسیدید اون رو بهم بگید و به این روز تولدم ببخشید. امسال هم در دوستی با دوستان قدیم موفق بودم و با دوستان جدید پایه های دوستی رو محکم کردم. البته رابطه ام با بعضی اشخاص جوریه که مستمرا باهاشون در ارتباط نیستم و متاسفانه در حد همون شخص غریبه باهاشون برخورد میکنم.

این پاراگراف رو برای این نوشتم که همتون بدونید که به دوستی با شما افتخار میکنم.

راستی تا یادم نرفته به همه آذرماهی های عزیز دیگری هم که من میشناسمشون و نمیشناسم صمیمانه تبریک میگم.

مورد دیگری هم که غیر از تولد می خواستم خدمتتون متذکر بشم اینه که متاسفانه و یا خوشبختانه به دلایل خوب  و بد زیادی در ماه های محرم و صفر مجله سبزینه منتشر نمیشه. اما در عوض برنامه ای برای تهیه یک فوق پادکست داریم تا بتونیم از این طریق وجود اجباریمون رو در دنیای مجازی تیک بزنیم. وجود اجباری که چه عرض شود حضور لازم الوجود برای کنترل بعضی از عناصر بیفکر و پریشان فکر . که البته خوشبختانه اون افراد به هیچ وجه در دایره دوستان جایی ندارند و هیچ رابطه ای با اونها نداریم.

خیلی مزاحمتون شدما! باید ببخشیداما بلاخره هر کسی یک روز در سال حق داره دوستانش رو اذیت کنه دیگه!!!

تــــــــــــــــــــولدم مبـــــــــــــــــــــارک!!

(شرمنده؛ عکسهای جدید در دسترس نبودند.  آدرس عکس: تابستان هشتاد و شش)

 بهکام باشید و سبز

|+|